Να δύο πράγματα που δεν πάνε μαζί.
Ναι και ομως, ηρθε για αλλη μια φορα η μαυρη τουτη στιγμη που ξεκιναει η εξεταστικη, και γω βασανίζομαι απο αδυσωπητο procrastination.
Δε μπορω να συγκεντρωθω καθολου, μου χει παρει τα μυαλα το καλοκαιρι!Μα πειτε πραγματικα, τι υποτιθεται οτι πρεπει να κανω, οτι υπαρχουν τοσες συναυλιες, τοσες παραστασεις, τοσες...παραλιες στη τελικη!
Προφανεστατα και δεν εχω ιδιαιτερο χρονο να γραψω στο μπλογκ (btw ειμαστε πλεον πανω απο 100, ευχαριστω τόσο πολυ μικρη μου λεγεώνα!) και μου τη δινει αυτο!
Τελοσπαντων, για να δικαιολογησω και το τιτλο θέατρο και εξετάσεις, παρα το δραμα μου, καταφερα να δω και τρεις-τεσσερις παραστασουλες τελευταια, οποτε θα σας πω δυο λόγια για αυτες.
Για τη Μέθοδο Γκρονχολμ σας μίλησα ήδη. Next one
ΔΑΙΙΙΙΙΙΙΜΟΝΕΣ.
Ναι και όμως πήγα. Και είμαι ετοιμη να δεχτω τα επικριτικα σας σχολια, αλλα δεν πειραζει, δεν ντρεπομαι καθολου!! Ηταν ΠΑΡΑ πολυ ωραιο παδια, πραγματικα! Ναι νταξει οκ, εδωσα λεφτα στη Βισση και στον Καρβελα, αλλα αφενος αν ο Καρβελας μπορει να γραψει τετοιο πραγμα, του αξιζουν ( και γιατι καθεται και ασχολειται με το ''σχιζοφρενη δολοφονο με το πριονι'' πραγματικα δε καταλαβαινω), αφετέρου η Βισση ήταν αρκετα καλη. Αξιοπρεπέστατη θα ελεγα. Η Εβελίνα Παπούλια θεάρααααα, ο Παναγίωτης Πετράκης..ειναι μια μορφη, δε ξερω ακριβως τι να πω ( και στα σημεία που δεν ήταν καλός ήταν αστείος, οποτε ησουν κομπλε!), χορευτές,σκηνικά ,live μουσικη! Δε λέω οτι ήταν τέλειο στα πάντα, αλλα σαν σύνολο ήταν αρκετο για να σηκωθούμε και να χειροκροτάμε όλοι όρθιοι. Πλοκή δε σας είπα βέβαια. Δαίμονες, όργια, μάγισσες, βασσίλισες,σατανιστικά πράγματα, γενικά κατι που δε βλέπεις κάθε μέρα!
ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΑ.
Εχει περάσει λίγο καιρός απο όταν είδα αυτή τη παράσταση, στο Εθνικο, αλλα δεν ηθελα να την αφησω ασχολίαστη.
''Ο Γιουτζήν Ο’Νηλ, επεξεργάζεται τον μύθο της Ορέστειας και τον μεταγράφει σε μια σύγχρονη τριλογία, αποκαλύπτοντας τη διαβρωμένη εικόνα της αστικής τάξης που κρύβεται πίσω από ένα άψογο προσωπείο. Το οικοδόμημα που συντηρείται από τον πουριτανισμό και μια άκαμπτη ηθική στάση ζωής κλονίζεται σταδιακά και συμπαρασύρει όσους παγιδεύονται μέσα σ' αυτό. Οι ήρωες νευρωτκοί, απελπισμένοι και εν τέλει αδικαίωτοι, καταδικάζονται στη λήθη και τη σιωπή. Το πληθωρικό αυτό υλικό της τριλογίας επεξεργάζεται και συμπυκνώνει σε ενιαία παράσταση ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Γιάννης Χουβαρδάς και, με τη συνεργασία ενός σημαντικού συνόλου πρωταγωνιστών, παρουσιάζει στην Κεντρική Σκηνή ένα από τα σημαντικότερα έργα του 20ου αιώνα''. Πολύ ωραία παράσταση, με Μαρια Πρωτοπαπα (ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ ειλικρινα), Καριοφιλία Καραμπέτη, Σπύρο Λούλη, Γιουλίκα Σκαφιδά και άλλους. Το μόνο μου θέμα...εγω την παρασταση την ήθελα ακόμα πιο..''μαυρη''! -Ναι περι ορέξεως κολοκυθοκεφτέδες.
O ΙΠΤΑΜΕΝΟΣ ΟΛΛΑΔΝΟΣ.
Και τέλος, ο ιπτάμενος ολλανδος, που είδα μόλις ..προχτές!
Μια από τις πιο δημοφιλείς παγκοσμίως όπερες του Ρίχαρντ Βάγκνερ, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ηρώδειο σε σκηνοθεσία του διάσημου Έλληνα σκηνοθέτη της όπερας Γιάννη Κόκκου, μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού και με τη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων μονωδών.
Ωστόσο να σας πω, εμένα δεν με ενθουσίασε. Δεν άκουγα πολύ καλά, είχε ορισμένα σημεία ιδιαιτέρως βαρετά, και το κυριότερο, δε με ικανοποίησαν καθόλου οι πρωταγωνιστές. Βεβαια, μιλαμε παντα για Ηρωδειο, ζωντανη μουσικη, σκηνικα, και στα σημεια που εβγαιναν και οι υπολοιποι ηθοποιοι-χορος-κομπαρσοι ηταν πραγματικα πολυ εντυπωσιακο. Οποτε ποσο απογοητευμενος μπορεις να φυγεις? Λιγακι.
Αυτα τα λιγα για σημερα,βιαζομαι και το ποστ μαλλον ειναι οτι να ναι!!
Φιλιά xxx
Ναι και ομως, ηρθε για αλλη μια φορα η μαυρη τουτη στιγμη που ξεκιναει η εξεταστικη, και γω βασανίζομαι απο αδυσωπητο procrastination.
Δε μπορω να συγκεντρωθω καθολου, μου χει παρει τα μυαλα το καλοκαιρι!Μα πειτε πραγματικα, τι υποτιθεται οτι πρεπει να κανω, οτι υπαρχουν τοσες συναυλιες, τοσες παραστασεις, τοσες...παραλιες στη τελικη!
Προφανεστατα και δεν εχω ιδιαιτερο χρονο να γραψω στο μπλογκ (btw ειμαστε πλεον πανω απο 100, ευχαριστω τόσο πολυ μικρη μου λεγεώνα!) και μου τη δινει αυτο!
Τελοσπαντων, για να δικαιολογησω και το τιτλο θέατρο και εξετάσεις, παρα το δραμα μου, καταφερα να δω και τρεις-τεσσερις παραστασουλες τελευταια, οποτε θα σας πω δυο λόγια για αυτες.
Για τη Μέθοδο Γκρονχολμ σας μίλησα ήδη. Next one
ΔΑΙΙΙΙΙΙΙΜΟΝΕΣ.
Ναι και όμως πήγα. Και είμαι ετοιμη να δεχτω τα επικριτικα σας σχολια, αλλα δεν πειραζει, δεν ντρεπομαι καθολου!! Ηταν ΠΑΡΑ πολυ ωραιο παδια, πραγματικα! Ναι νταξει οκ, εδωσα λεφτα στη Βισση και στον Καρβελα, αλλα αφενος αν ο Καρβελας μπορει να γραψει τετοιο πραγμα, του αξιζουν ( και γιατι καθεται και ασχολειται με το ''σχιζοφρενη δολοφονο με το πριονι'' πραγματικα δε καταλαβαινω), αφετέρου η Βισση ήταν αρκετα καλη. Αξιοπρεπέστατη θα ελεγα. Η Εβελίνα Παπούλια θεάρααααα, ο Παναγίωτης Πετράκης..ειναι μια μορφη, δε ξερω ακριβως τι να πω ( και στα σημεία που δεν ήταν καλός ήταν αστείος, οποτε ησουν κομπλε!), χορευτές,σκηνικά ,live μουσικη! Δε λέω οτι ήταν τέλειο στα πάντα, αλλα σαν σύνολο ήταν αρκετο για να σηκωθούμε και να χειροκροτάμε όλοι όρθιοι. Πλοκή δε σας είπα βέβαια. Δαίμονες, όργια, μάγισσες, βασσίλισες,σατανιστικά πράγματα, γενικά κατι που δε βλέπεις κάθε μέρα!
ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΑ.
Εχει περάσει λίγο καιρός απο όταν είδα αυτή τη παράσταση, στο Εθνικο, αλλα δεν ηθελα να την αφησω ασχολίαστη.
''Ο Γιουτζήν Ο’Νηλ, επεξεργάζεται τον μύθο της Ορέστειας και τον μεταγράφει σε μια σύγχρονη τριλογία, αποκαλύπτοντας τη διαβρωμένη εικόνα της αστικής τάξης που κρύβεται πίσω από ένα άψογο προσωπείο. Το οικοδόμημα που συντηρείται από τον πουριτανισμό και μια άκαμπτη ηθική στάση ζωής κλονίζεται σταδιακά και συμπαρασύρει όσους παγιδεύονται μέσα σ' αυτό. Οι ήρωες νευρωτκοί, απελπισμένοι και εν τέλει αδικαίωτοι, καταδικάζονται στη λήθη και τη σιωπή. Το πληθωρικό αυτό υλικό της τριλογίας επεξεργάζεται και συμπυκνώνει σε ενιαία παράσταση ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Γιάννης Χουβαρδάς και, με τη συνεργασία ενός σημαντικού συνόλου πρωταγωνιστών, παρουσιάζει στην Κεντρική Σκηνή ένα από τα σημαντικότερα έργα του 20ου αιώνα''. Πολύ ωραία παράσταση, με Μαρια Πρωτοπαπα (ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ ειλικρινα), Καριοφιλία Καραμπέτη, Σπύρο Λούλη, Γιουλίκα Σκαφιδά και άλλους. Το μόνο μου θέμα...εγω την παρασταση την ήθελα ακόμα πιο..''μαυρη''! -Ναι περι ορέξεως κολοκυθοκεφτέδες.
O ΙΠΤΑΜΕΝΟΣ ΟΛΛΑΔΝΟΣ.
Και τέλος, ο ιπτάμενος ολλανδος, που είδα μόλις ..προχτές!
Μια από τις πιο δημοφιλείς παγκοσμίως όπερες του Ρίχαρντ Βάγκνερ, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ηρώδειο σε σκηνοθεσία του διάσημου Έλληνα σκηνοθέτη της όπερας Γιάννη Κόκκου, μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού και με τη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων μονωδών.
Ωστόσο να σας πω, εμένα δεν με ενθουσίασε. Δεν άκουγα πολύ καλά, είχε ορισμένα σημεία ιδιαιτέρως βαρετά, και το κυριότερο, δε με ικανοποίησαν καθόλου οι πρωταγωνιστές. Βεβαια, μιλαμε παντα για Ηρωδειο, ζωντανη μουσικη, σκηνικα, και στα σημεια που εβγαιναν και οι υπολοιποι ηθοποιοι-χορος-κομπαρσοι ηταν πραγματικα πολυ εντυπωσιακο. Οποτε ποσο απογοητευμενος μπορεις να φυγεις? Λιγακι.
Αυτα τα λιγα για σημερα,βιαζομαι και το ποστ μαλλον ειναι οτι να ναι!!
Φιλιά xxx
